Zoeken
  • Op weg counseling

Relatietherapie? Nu al!

Hoeveel is er nodig om in een relatie definitief uit verbinding te gaan? Wanneer is het op, wanneer is het 'te laat'?


Ik zie koppels in mijn praktijk met man en macht proberen duidelijk te maken, hoeveel pijn er is, hoe ze willen krijgen wat ze nodig hebben, hoe ze verbinding willen en dit vragen ze door te benoemen wat ze de afgelopen jaren aan de relatie gegeven of geïnvesteerd hebben om dit verder aan te vullen met verwijten naar de ander.


Ik zie ze benoemen wat ze gedaan hebben en hoe het genoeg is. Benoemen wat ze nu eindelijk van de ander nodig hebben.

Gelijklopend merk ik dat er op die momenten vaak nog niet geluisterd wordt naar mekaar. Ze horen en zien van mekaar de investeringen die toch nog gebeuren niet.

Investeringen die ik in mij praktijk nog zie gebeuren, of die ik doorheen hun verhalen nog hoor. Jammer genoeg zien ze deze niet van mekaar.

Hij kijkt naar haar wanneer zij niet kijkt en zij kijkt naar hem wanneer hij niet kijkt,... Er volgt het risico dat er dan nog meer afstand volgt. De investeringen naar mekaar blijven uit. Vaak uit angst op afwijzing en de andere partner wordt nog meer gekwetst dat er zelf nu geen investering of groots gebaar volgt.


Dan denk ik, nu is een kantelpunt nodig. Ze hebben het nodig om gehoord te worden, begrepen te worden, hun pijn er te laten zijn. Hiervoor is er eerst begrip nodig van je therapeut en idealer wijze ook van het koppel naar mekaar, maar dat is in deze fase soms nog te vroeg, of nog niet mogelijk.

Het therapeutisch proces kan maar goed starten wanneer het koppel het risico durft te nemen om zich kwetsbaar op te stellen naar elkaar en de verwijten en het wijzen naar die ander te stoppen. Als ze de durf hebben om hun verlangen uit te spreken en kunnen zien hoe hun gedrag dit verlangen soms mee in de weg staat.

Samen als koppel open en kwetsbaar tegenover mekaar zitten en je oprechte verlangens durven uitspreken aan mekaar. Hier samen terug mee aan de slag durven gaan. Het is belangrijk om durven open te staan om te bekijken hoe het voor jullie is en hoe jullie terug willen investeren in mekaar.


Wanneer is het dan te laat?

Ik denk als mensen niet meer de kracht hebben om zich kwetsbaar open te stellen naar de andere en het risico niet meer willen nemen om je kwetsbaar opstellen hoort. Want als je je kwetsbaar opstelt loop je het risico om gekwetst te worden, maar ook de kans dat er herstel, heling is.

Wanneer de pijn te hard en te lang geduurd heeft, waardoor mensen beetje bij beetje afscheid genomen hebben en het eigenlijk al om is voor ze in de therapiekamer beland zijn, dan kan het te laat zijn.


Soms hoor ik koppels zeggen. Oei ik wist niet dat het al zo erg was dat we naar een therapeut moesten gaan. Ik ben van mening dat je soms beter wat vroeger naar een therapeut gaat omdat koppels dan nog meer vanuit de verbinding kunnen kijken naar wat er tussen hun speelt en dat de wonde nog niet zo diep is. Waardoor ze sneller en mooier kan helen.

2 keer bekeken

Recente blogposts

Alles weergeven

Lieve juf en meester

Dag lieve juf, dag lieve meester, In tijden van dyslexie, dyscalculie, dyspraxie, autisme, ADHD, ADD, moeilijke thuis situatie’s, langdurig zieke kinderen of collega’s,... is jullie job ver van eviden

This site was designed with the
.com
website builder. Create your website today.
Start Now